	شبلـــــــــــی
هرچند که گفته اند: «با خرابات نشینان ز کرامات ملاف» اما: صغری: مسعود و جعفر در چراگاه قلم میزنند(ضمن اینکه قدم هم میزنند!) کبری: کارهای مسعود و جعفر خواندنی است. (خصوصآ حین قدم زدن!) نتیجه: چراگاه خواندنی است( و هم محلی است برای قدم زدن اندیشه!) فلّه ایتان هم صفای خودش را دارد مهندس جان! بی حس و حال نبینمت.

	چمــــــــــن
به قول اون بابایی: ما دیگه دل نَریم، که به سرکار بدیم! باسه مارام دل نسوزون! تلحم بر بلنگ تیز دندون... میبخشین نوشتیم «بلنگ». دهنمون پر دود بود، نخاسّیم حروم شه! خدمت خانوم بزرگ داش جعفر بی 2 اَم باهاس عارض شیم که یقین چمنش مرغوب نبوده!

	سهیلا ملکی
اگه خواستي چيزي رو ازت نگيرن ، خودت ولش كن ... این جمله به دلم ننشست ، درسته تو این دور زمونه چیزای زیادی از آدم می گیرن و درسته که انسان تعلق 100% به خیلی چیزا نداره و گاهی باید هر چند تلخ اما رها کنه ..ولی اینکه قبل از اینکه ازت بگیرن رهاش کن حس خوبی به آدم نمی ده ساختار جمله ...من این واقعیت رو این جوری برای خودم تو خیلی شرایط و روزها هضم کردم که در عین تعلق آمادگی رها کردن داشته باشم ..چون رها کردن خیلی چیزها زودتر از موعدی که گرفته می شن یا باید برن درست نیست و منصفانه نیست و ستمه ...البته چنین تفکری وقتی بخواد عملی بشه چندان ساده نیست و خیلی اوقات ممکن نیست اما این عدم توانایی من در عملی کردن این قضیه حقیقتش رو کم نمی کنه فقط نشون میده هنوز باید پخته تر بشم و بزرگتر . . به چيزي كه دل نداره دل نبند ) این جمله رو قبلا دوستی به من گفت در تایید کاری که کردم منظورم خداحافظی که از وبلاگ قبلیم کردم اما همون موقع هم حرفش رو کاملا قبول نکردم البته در مورد حداقل وبلاگ ..چون به نظرم این فضای مجازی گرچه خودش دلی نداره اما تپش قلب خیلی ها رو این نوشته ها منعکس می کنه و اینجا بخشی از وجود آدمها که مستقل از دلشون هم نیست به نمایش گذاشته می شه هر چند کوچک و این فضای بی دل با همه ی کم و کاستیهاش در ما و بقیه اما برام عزیزه و جریانش روایت از جریان داشتن بخشی از /آدماست (هر چند این حرفها نسبیه ) و بهم امید میده

گزاره ها

مسعود اردكاني

طبق آمار حدود 70 درصد وبلاگ هاي ايراني عمري كمتر از شش ماه دارند ...
+ هنوز يك سال نگذشته از روزي كه به دوستي گفتم :«احتمالا زياد اينجا دووم(دوام) نميارين!» پرسيد :«چرا؟» گفتم«چون خيلي در ِ پيت مي باشد»
+ ماره داشت زار زار گريه مي كرد ، ازش پرسيدن براي چي گريه مي كني ؟ گفت : چند وقته عاشق يه مار خوش خط وخال شدم ... تا امروز فهميدم شلنگ بوده !
+ آقا رضا (رئيس ما) چند وقت پيش پرسيد :چه خبراز كارگروه ... ؟ گفتم : با تمام قدرت سر جاش وايستاده !
+اگه خواستي چيزي رو ازت نگيرن ، خودت ولش كن ...
+ نه هر كه چهره بر افروخت دلبري داند
   نه هر كه آينه سازد سكندري داند ...
+به قول مرحوم مادر برزگ جعفر : اين همه چريدي كو دنبه ت ؟
+به چيزي كه دل نداره دل نبند !
+ دل گرچه در اين باديه بسيار شتافت
   يك موي ندانست ، ولي موي شكافت
   اندر دل من هزار خورشيد بتافت
    آخر به كمال ذره اي راه نيافت ...
+تا همين جاشم اَ قدِ ما بلند تر بود ... يه جورايي رقم ِ ما يه جاي ديگه س !
+«در روزگار ما گويي ديگر خواستن را با توانستن نسبتي نيست .»
+مريم : بيا زمين ما رو قانوني جدا كنيم ! بسازيمش ؟ سلطان : هِه ! من واسه اين كاراي جدي عين شوخي ام !
خواننده گرامي ! تصور نكنيد با روش جديدي از ارائه مطلب رو به رو شده ايد ! جملات بالا تنها تعدادي گزاره ي خام است كه چون نويسنده حس وحال تحليل و سرهم بندي نداشته ، به همين شكل فلّه اي اينجا قرار گرفته است.