خود درماني

« ... ميدوني من قبلا هر وقت سيب مي خوردم ، اونقدر سيخ سيب رو تو دهنم نگه مي داشتم كه كم كم تبديل مي شد به رشته هاي باريك چوب ... اما الان موقع سيب خوردن اول سيخشو مي شكونم ! بعد سيب رو گاز مي زنم ... تازه معمولا نيم خورده ميندازمش دور ... علتش رو تو بايد بدوني ! بالاخره تو مشاوري ... روانشناسي سرت مي شه ... واسه خودت دفتر و دستك داري ... ! من مي خوام بدونم اين تو چي مي گذره ؟! »
در حالي كه انگشتش رو به سمت پيشونيش نشونه رفته بود ، نفس عميقي كشيد و چنگي به موهاش زد . كمي آروم تر شده بود ؛ با لبخند ارش پرسيدم :
- به نظرت اين دليل براي خود كشي كردن كافيه ؟!
دستش رو از توي موهاش بيرون كشيد و به حالت مشت روي ميز گذاشت .
- نه كافي نيست ! اما مگه همين يكي دوتاست ؟ ببين من مثلا من هميشه وقتي برگ خشك توي كوچه مي ديدم بايد لگدش مي كردم حتي اگه باد داشت برگو مي برد من دنبالش مي رفتم تا لگدش كنم ! تا صداي خش خش رو زير كفشم بشونم ! اما الان يك كيسه برگ خشك هم منو وادار به دويدن نمي كنه ... اينا هيچي ! مي عادت داشتم صبحونه يه چايي شيرين مي خوردم كه ... مي بيني ! مي تونم تا صبح برات مثال بزنم ، بازم كمه ؟! هر چند مسئله خود اينا نيستن ... ماني هميشه مي گه ...
پرسيدم : پس مسئله چيه ؟ هموني كه دليل خودكشي مي شه ...؟! اونو بگو ...
- اگه مهلت بدي مي گم ... ماني مي گه تو زيادي تو كوك خودتي ! زيادي به رو خودت زوم كردي ، واسه همين هرچيز كوچيكي به چشمت ميآد ! اما من مي گم مسئله اينم نيست ! چون فكر كردن واسه من يه جور بازيه ... اصلا هم خسته م نمي كنه مي دوني مسئله كجاست ؟
- كجاست ؟..
- مسئله اينجاست كه همه اينا رو بدوني اما نفهمي علت چيه ! اينا براي من يه مشت نشونه ست يا شايد تيكه هاي يه پازل ... اما من چيدنش رو بلد نيستم ! اين منو داغون مي كنه ! مي دونم داره يه اتفاقي مي افته ... براي خودم ... اما نمي دونم چيه ؟! همه اينا دارن در مورد اون اتفاق كد مي دن اما ... اينه كه خسته م كرده همون دليلي كه خيلي مشتاق شنيدنش بودي ... ! توبايد اينا رو كنارهم بچيني ... بايد به من بگي چه م شده ؟!
انگشتام رو تا جايي كه جا داشت از هم باز كردم و كف دستم رو چسبوندم به سطح شيشه اي ميز و شروع كردم ...
- ببنيد آقاي صالحي ، قبل از اينكه بيايين اينجا . . .