	سهیل
سلام مسعود جان خدا نکنه که داستان زندگی ات اینگونه باشه داداش . امیدوارم که همیشه سربلند و پیروز باشید و پرتوان داداش احساس ضعف نکن در ضمن ممنون از اینکه در غیاب داداش جعفر که امیدوارم هرچه زودتر به سلامتی و خوشی برگرده و نیز سورنا خانم به فکر پستهای تذکره هستید و اونها را از غربت خارج می کنید سربلند باشید و عاشق میزبان هر روز شما باحافظ : سهیل

	سهیل
در ضمن من اول شدم و دوم هم که شدم و سوم هم میتونم بشم بنابراین بر اساس رسم دیرین مدالهای طلا و نقره و برنز متعلق به من است راستی نمیدونیم کدوم یکی اتون طرفدار کدوم تیم قرمز یا ابی هستید ولی همینقدر بگم که ابی ها گند زدند رفت پی کارش توی جام باشگاهها راهشون ندادند طفلی ها دارند گریه میکنند مثل چی همه چیز مملکت ما اینگونه است این هم از ورزشش میزبان هرروز شما با حافظ : سهیل

	nana
سلام مسعود عزيز دنياي من !‌ اگر بگم خيلي قشنگ و ملموس بود نميگي كه دارم كليشه اي نظر ميدم ؟ چرا مطمئنا ميگي ! پس بذار يه جور ديگه شروع كنم ! قسمت اول ازازسر!: فكر ميكنم كه هر آدمي معتقده كه دنياي خودش دنياي ديگريست ! و با تمام آدمهاي ديگه فرق داره !‌هم خودش هم دنياش ... من بيشمار شعر خوندم كه مثل تو و من نويسنده سعي داشت دنياي خودش رو به تصوير بكشه ... و مثل تو و نه من چقدر قشنگ و با احساس اين كارو كرده بود ! ولي هر بار كه اين شعر ها رو ميخوندم با تعجب پيش خودم فكر ميكردم كه نكنه من اين شعرو نوشتم خودم يادم نيست! از بس كه احساس ميكردم دنياش شبيه منه !! جدي ميگم! اگه بري تو بهرش تمام مايي كه ميخوايم دنيامون رو از بقيه سوا كنيم هممون بر اين باوريم كه پروپاقرص ترين عنصر دنياي خاصمون همين تنهاييه ! بعد شب گريه هاي بيكسي و شمارش ساعات و لحظه ها و حاصلي تباه !! فكر نميكني كه دنياي همه ما مثل همه ؟ اوني كه فرق ميكنه اين دنياي واقعي لعنتيه كه هر لحظه خودش رو به يه شكلي در مياره ؟ آره اين دنياي كثيف كه به هميچ دلي رحم نميكنه و به هيچ رسمي وفا ! دنياي تو خيلي شبيه دنياي من و ميلونها آدم ديگه است ... ولي اين دنياي كثيف هيچ شباهتي به دنياي ما نداره نميدونم خدا حواسش كجا بوده وقتي داشته ما رو ميفرستاده تو اين دنيا! آها ! خدا كه اشتباه نميكنه .. شايد حكمتش اينه : اول ما رو فرستاده اينجا كه حسابي اين دنياي كثيف رو بشناسيم كه بعد از مرگ كه رفتيم تو دنياي خودمون حالشو ببريم !! مگه نه ؟ شايد ! قسمت دوم در باره ساختار شعر : مسعود جان اينجا شب شعر نيست و منم منتقد نيستم كه نظر بدم راستش بلد هم نيستم كه يه شعر رو به لحاظ تكنيكي آناليزش كنم ولي به عنوان يه مخاطب عام، يه آدم معمولي كه يه شعر به گوشش ميخوره.. با همه لذتي كه از مضمون شعرت بردم ولي احساس ميكنم گاهي قافيه ها با هم به تفاهم نرسيدند ! مثل قافيه زندگي خيلي از ماها ... احساس ميكنم به قول خودت كار نميكنه !! ميدوني خوندنش انگار يه كم لم داره ... خودش نميچرخه تو دهن .. البته اين نظر من بود و .. واي چقدر پر حرفي كردم خسته شدم يكي بياد منو خاموش كنه ديگه بابا درضمن يادم رفت به خاطر قسمت توضيحات ازت تشكر كنم .. بچه ها مسعود راست ميگه هميشه يكي هست كه الان به دعاي ما احتياج داره ... هميشه رو نميدونم ولي الان رو مطمئنم يه نفر رو تخت بيمارستان تو حالت كماست و اگر تا سه روز ديگه به هوش نياد ..... براي او و براي همه كساني كه به دعاي من و شما احتياج دارند دعا كنيم .. جاي دوري نميره

	بادبادک
انشالله روزهای آتی به سلامت

	هستی
این عکس مرا بیاد کلاه پدربزرگ عزیزم و آن رادیو قدیمی و کتابهای خطی اش انداخت که همیشه کنار دستش بودندو یاد قصه هاش که از غصه هاش حکایت میکرد که همه تلخ شروع میشدند و شیرین و امیدوارکننده به پایان میرسیدند ... آقا مسعود دنیای همه ما یه جورایی مثل همدیگه است منکه دلخوش کرده ام که مثل قصه های پدر بزرگ باشد ... موفق باشی

	مارمولي
خيلي شعر قشنگي بود ولي نه به اندازه انجلينا جولي.

	sara
ey baba kash ke dige chizaye khoob pish biyad

	امير
سلامممم بلاك قشنگي داري حال كردم

	مجتبي
سلام مسعود راستش خوندم و چون اي كيوم به شعر قد نميده بايد چند بار بخونم

	nana
سلام مسعود جان ميدوني فرق آدم با معرفت و بي معرفت چيه ؟ خوب اشكال نداره كه نميدوني من خودم بهت ميگم ! آدم با معرفت اونيه كه بهش نگي كه آپ كردي ! ولي خودش بياد شرمنده ات كنه مثل ... آدم بي معرفت هم اونه كه بايد بهش بگي كه : هي يره !! من آپ كردم ها ! برو بخون .... مثل : خيلي ممنونم ازت ... مثل هميشه شرمنده كردي

	من
\حالا چرا؟! خودمم نمیدونم !!!! ولی بر خلاف شعر قبلی ات از این شعره خیلی خوشم اومد نقد مقد شعر از توان من خارجه .پس بی خیال شو . شما که دیگه قابل نمیدونین واسه ما نظر بدین . ولی تو این چند وقتی که نبودم دلم برای چراگاه خیلی تنگ شده بود .شک نکن . راستی میبینم جناب جعفر نبودن .دلمان برای مطلبای نابشون تنگ شده .اومده بودم گله کنم بگم تو هم قهر کردی دیگه نمیایی "پاتوق" و "تولد یک مرگ "نظر بدی .میبینم یه تنه رفتم به قاضی.در هر صورت هر جاهستین خوش باشین وخرم

	سهيلا
سربازهايِ بازيِ اسب و وزير و شاه سلام چه زندگی غمناکی ...خوب استقامتی داشتیدا...تبریک میگم..... دنياي من، دو سكه و يك عينك و كلاه.... واقعا دنیای خیلی از ما تو سکه ها(وای از این سکه ها که هم خوبن هم بد) و تو ندیدن هایی که گاهی با عینکم درمون نمی شه خلاصه میشه یا همه ی این عینکها و کلاهها یا حتی برق سکه ها پوششی در برابر نور و حقیقت روشن ،میشن ... کلاهی که می ذاریم بر سر هم یا می ذارن سر مون .... یااز ترس سنگینی سایه ی آفتاب و ماه و برف و بارون نگه هشون میداریم ...یا بعضی وقتا اینقدر خستگی میاد که کلاه رو تا روی چشمامون می کشیم سرمونم پایین می اندازیم یه عینکم می زنیم که خسته از همه ی نگاه ها نه ببیننمون نه ببینیم....اما..... . نمی دونم منظور شما از نوشتن این مصرع این بوده یا نه ..اما من حسی که ازش گرفتم خیلی خوب بود...بعضی وقتا بعضیا فقط کلمات رو می ذارن کنار هم بدون اینکه از ارزش این ترتیب و کنار هم بودن کلمات واقعا آگاهی داشته باشن و تنها به خاطر وزن شعره....اما با شناختی که از نوشته هاتون دارم می دونم که این جوری نیست برای شما .... هر چند دلتنگ کننده اما زیبا بود نهیبی به تنهایی آدم می زد...موفق باشید و امید وار ..........

	سهیل
و ما که الان سالم هستیم برای دیگران دعا کنیم و به یاری اشان برویم تا در روز گرفتاری ما نیز دیگران برایمان دعا کنند و به یاری امان ایند این جهان کوه است و فعل ما ندا . . . . . . . (هرچی فکر میکنم مصرح دومش کامل به یادم نمی اید) میزبان هر روز شما باحافظ : سهیل

	جعفر
سلام! اگه برفرض محال! با هیچ بیتی نشه همذات پنداری کرد _که من باهمش موافقم و جان همه شوق گشته ام...و همه شو هستم_ ولی از این بیت نمی شه گذشت که گریبونگیر خیلیامونه اگه نگم همه مون!: "...دنياي من ، تداوم تاوان يك گناه..." خداحافظ!


سلام به سهيل : مصرع دومش اينه : «سوي ما آيد نداها را صدا»

	مسعود
كامنت بالا مال منه !

	bentolhoda
براي از دست رفته ها فاتحه مي خونيم و براي بيماران دعا مي كنيم... شعر زيبايي بود يه دوستي يه روزگاري شعر مي گفت زير نظر استادي به نام آقاي روحاني وقتي شعرت رو خوندم ياد اون بنده خدا افتادم ! مال خودته ديگه ؟! يا علي

	bentolhoda
دنياي من ، تداوم تاوان يك گناه !! تداوم... تاوان... ... با فقط يك گناه... بيچاره آدم و حوا يا علي

	مسعود
به بنت الهدي صدر : سلام تا جايي كه يادم ميآد مال خودمه و مال سال 83 ! بازم اگه مشتري داشته باشه مي فروشمش

	احسان
سلام شعر خوبی بود ولی بیت اولش یه چیز دیگه است یا علی

	aleph.mim
آقا گمونم این باشه http://www.youtube.com/watch?v=2ywoLsATW9w

	تقىير
بسم الله الرحمن الرحيم الحمد لله رب العلمین الرحمن الرحیم ملک یوم الدینایاک نعبد و ایاک نستعین اهدنا الصراط المستقیم* صراط الذین انعمت علیهم غیر المغضوب علیهم ولا الضالین* (اللهم الشفع کل مرضانا...) خیلی زیبا بود. با خوندن هر مصراع نگاهی به زندگی خودم کردم شعر رو با اجازه برای خودم نوشتم و به دیوار اتاقم زدم. (دنیای من تداوم تاوان یک گناه ) (شب گریه های بی کسی و غربتی عمیق)(هر روز من بشارت یک امتحان سخت)*( هر لحظه ام هراس ز تکرار اشتباه) درگذشت مهربان ترین مهربان رو تسلیت میگم. و برای روح آسمانی او از خدا طلب مغفرت و آرامش و برای همسر و فرزندان ایشان از ایزد منان صبر را خواهانم. با آرزوی بهترین ها برای شما.

	تقدیر

	شبلی
این دومین شعریه که از مسعود میخونم و بر خلاف شعر اول، این یکی سخت به دلم نشست. خصوصن بیت پایانی.

دنياي من

مسعود اردكاني

دنياي من، دو سكه و يك عينك و كلاه
دنياي من ، تداوم تاوان يك گناه
شب گريه هاي بي كسي و غربتي عميق
با بغض هاي كهنه ميان گلوي چاه
ياران من يكي دو نفر مثل من غريب
سربازهايِ بازيِ اسب و وزير و شاه
سرگرميم شمارش ساعات و لحظه ها
يك جمع بي نهايت ، با حاصلي تباه
روز و شبم گلايه ز بيداد ِ روز وشب
رنجم بدون فايده ، اقبال من سياه
هر روز من بشارت يك امتحان سخت
هر لحظه ام هراس ز تكرار اشتباه
***
اين داستان زندگي ِ مرده ي من است
با وزن ِ كُند و قافيه هايي ز جنس آه ...

توضیحات :توي هفته اخير خبرهاي بد زياد شنيدم ، از دست دادن عزيزان ، بيماري ، تصادف و ...
چيزهايي كه من رو وادار كرد اينجا بنويسم كه:« هميشه كساني هستند كه چشم به راه دعاي من و شمان ! چه تو اين دنيا چه تو اون دنيا ...، پس دعاشون كنين»