خبر آمد خبري در راه است !

اين كه دارم مي نويسم زياد هم به حال خوش و وقت اضافه ربطي نداره ، ننوشتن در اين چند وقت هم خيلي به بي مطلب بودن و كم آوردن و اين قسم بهانه ها ربط نداشت . چرا كه همين الان دو تا مطلب تايپ شده از جعفر ، يكي دوتا از مجتبي و تا دلتون بخواد از خودم دارم ... اصلا حسن  (به ضم "حا"  بخوانيد ) كار كردن با جمعي كه همه اهل نوشتن هستن همينه . از اينها كه بگذريم دلم مي خواد به دوستاني مثل الف ميم ، من ، هستي ، شبلي ، سينا و همه چراگاهيها  بگم كه ‹ همراهي ، توجه و بردباريتان را سپاس › و اينكه  يكي از علل مبدئه ي اين نوشته شما بوديد !!! (در رابطه با علل مبدئه و مبقيه در جلسات بعد بحث مي كنيم .)
نمي دونم متوجه شدين يا نه ؟ من امروز دارم مثل بچه آدم وبلاگ مي نويسم ، بدون دغدغه مسائل جنبي و بي هراس از كم ارزش بودن نوشتار و حتي اتلاف وقت شما ! عيبي كه نداره ؟ ولي سعي مي كنم كوتاه بنويسم تا زياد مديون نشم .
راستي  قراره چراگاه از لحاظ ظاهر و باطن متحول بشه ( حول حالنا الي احسن الحال ) حالا كي ؟ با خداست  شايد فردا شايد هم ... اگه كارا روبه راه باشه و اون ‹خيالي دور كه مردم آن را شادماني بي سبب مي نامند› پا بده توي سروشكل جديدمون بيشتر خدمتتون مي رسيم ان شاء الله و قس علي هذا ...
خوب با چند بيت شعر چطورين ؟ من فقط مي نويسمشون ، تعبير و تفسير و ربطش باشما :

جان همه روز از لگدكوب خيال
وز زيان و سود و از خوف زوال
ني صفا مي ماندش ، ني لطف وفر
ني به سوي آسمان راه سفر

نمي دونم توي كي اما اين دوبيت مولوي رو ( كه خيلي هم دوستشون دارم ) چند بار ديگه توي چراگاه نوشتم !
و

بر سر آنم كه گر ز دست برآيد
دست به كاري زنم كه غصه سرآيد

خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود
گر تو بيداد كني شرط مروت نبود

و

گر فراق بنده از بد بندگيست
گر تو با بد بدكني پس فرق چيست ؟
اي بدي كه تو كني در خشم و جنگ
با طرب تر از سماع و بانگ چنگ
نارتو اينست ، نورت چون بود ؟
ماتم اين ، تا خود كه سورت چون بود ؟
نالم و ترسم كه او باور كند
وز كرم اين جور را كمتركند
عاشقم بر لطف و بر قهرش به جد
بوالعجب من عاشق اين هردو ضد

و نثري هم از تذكره ي حلاج : نقل است كه روزي شبلي را گفت :‹يا بابكر ! دست برنه كه ما قصد كاري عظيم كرديم ، چنان كه خود را كشتن در پيش داريم › ( قابل توجه بعضيا ! )
خب بسه ديگه ، حرفي نمونده جزالتماس دعا وبهترين آرزوها براي شما (از اين جمله آخري حال خودم هم به هم خورد).