	من
این عکسو از کجا گیر آوردی خیلی باحاله!

	مسعود
سلام عزیز جان چرا زنگ می زنی و در میری ! من که کاریت ندارم ، اون عکس رو هم از اینترنت گرفتم. D:

	بیژن
برادران و خواهران لطفا در باره خود متن نظر بدهید، نویسنده منتظر نظرات شما برای ارتقای سطح کاری خود می باشد . با تشکر. خوب حالا نظر من : قابل خواندن و کمی فهم می باشد.

	ريحانه
قسمت اول محشر بود !

	امیر
من تازه الان می فهمم ماچ آبدار که میگن یعنی چه!!

	جمال
سلام دوست عزیز ممنون از اینکه سرزدی و نظر دادی کاراتو خوندم و لذت بردم امیدوارم پیروز باشی

	حميدرضاشكارسري
سلام و ارادت ، بهره بردم و باز هم خدمت مي رسم ولي با حرفهايي براي گفتن ...يا علي

	عا طفه رنگ آمیز
سلام! و خسته نباشید. شروع خوبی ست اما ای کاش نسبت به متنهای خارج از دستور از اشعار بیشتری استفاده می کردید!در ضمن از اینکه جناب امین نامشان بر خلاف خودشان هنوز دیده می شود خوشحال شدم!! موفق باشید...تا بعد.

	زهرا معتمدی
سلام...و منتظر کارهای ادبی بیشتری هستم موفق باشید!

	سعید بیراس... وبلاگ صندلی له
... به هر حال جدا از مسائل فنی داستانهایی که در این وبلاگ خواندم فکر میکنم که جای شکر دارد که در مقابل این همه وبلاگ بی ارزش - وبلاگ محترمی مثل شما که لا اق زحمت فکر کردن و نوشتن را به خود می دهید .. وبلاگ قابل احترامی دارید. اگر کمکی از من ساخته باشه در خدمتم. چای بنوش و احساس خوشبختی کن.

	جعفر
اگه یه روزی به من بگن:(( یه نوشته ازمجتبی معرفی کن!)) جواب می دم:<<استعفاءنامه>> اش_مطلب شماره 118 همین سایت_ روبخونبن!... ظاهر قضیه نشون می ده که اون روزامجتبی<<مجتبای بهتر>>ی بوده!!!_ به گواه مطلب134 _ شاید دیگه برای تنبیه کردنش خودکارلای انگشتاش نمی ذارن_اشاره به معرفی مجتبی بازهم درهمین سایت_ وازروشهای ملایم تری مثل کشیدن لپ ویا... استفاده می کنند!!! نمی دونم درست یا غلط _قضاوتش با شما_اما می خوام یه حرفی بزنم:((امیدوارم مجتبی ازاین گونه نوشتن ها <<استفاء>>بده یا حداقل موضوع زیاد براش جدی نشه... .!))

	مسعود
خدا رو شکر ظاهرا کامنت ها داره به سمت درست هدایت میشه یعنی به جای احوالپرسی و قربون نویسنده شدن ! کمی هم به اصل نوشته پرداخته میشه به هر حال نظر جعفر تاحدی درسته اما تو شرایط فعلی فکر میکنم خود خود نوشتن برای مجتبی بهترین درمون باشه ، تا ان شاء الله دوباره قلم لای انگشتش بذارن و آه_ش دربیاد .

	آرش عليزاده
سلام عزيز! اسفاده كرديم. مشتاق شعر و غزليم ...

	شبلـــــــــــی
توهم از این بالاتر؟! تو بودی که توی اتاق زندانی شده بودی برادرم نه آسمون! و یک اظهار نظر کاملآ فمینیستی: فرق زن و مرد همینه دیگه! به این فکر میکنی که ماچ آبداری بود. اما خودمونیم مجتبی، هیچ فکر نکردی شاید صورتش خیس باشه؟! اونم از اشک؟!

کوتاه نوشته ها

مجتبی جعفري

ماچ آبدار
شب بود. مهتاب بود. دلم گرفته بود.نشستم لب حوض.مي خواستم خدا را قسم بدهم به آب حوض، که يکدفعه ياد تو افتادم .دلم بد جوري هوايت را برداشت.انگار صورتت توي حوض بود.روي حوض خم شدم تا با همه شرم و حيايت ببوسمت.لبم خيس شده بود.صورت ماهت موج موج بود.عجب ماچ آبداري بود.

آسمان زنداني
زير پنجره خوابيده بودم.خورشيدتابيده بود.سايه هاي ميله هاي حفاظ روي صورتم افتاده بود.روي فرش.انگار آسمان زنداني بود.از پشت ميله هاراه راه بود.با همه بزرگيش اسير بود.پشت ميله ها بود و از لاي ميله ها هم رد نمي شد.دست دراز کردم بگيرمش تا لااقل احساسش کنم،بينمان توهم بود و فاصله را بيشتر ميکرد.برايش آرزوي آزادي دارم. آسمان آزاد باد.

چشمک
تو خیابون میرفتیم که نگاهمون مثل سگ و گربه افتادند به جون هم از این طرف خیابون به اون طرف خیابون و از این کوچه به اون کوچه .آخرش هم خسته و له له کنان و له له زنان با یک فاصله چند قدمی از هم وا رفتیم دوتاییمون . بعدش هم به این نتیجه رسیدیم که پلکهامون رو بگذاریم روی هم و به هم فرصت بدیم تا همدیگر رو فراموش کنیم یا فرصت رفتن رو به هم بدیم اما نه مثل سیگار که با دفعه آخر یا یک دود دیگر قرار باشه ادامه ندیم پلکهامون رو بستیم و به فاصله یک دور شدن سریع باز کردیم عجب تفاهمی . پلکهایی روی چشم های کوچک شاید چشمکهایی آره ما به هم چشمک زده بودیم .همین .

توضیحات :