این روزای دم عید اگه به قیافه آدما نگاه کنی ، اگه بتونی حرف دلشون رو بشنوی چیزای خیلی جالبی دستگیرت میشه ! حال و روز بعضی از آدما داره میگه :

سیصدو شسصت و پنج حسرت را همچنان می کشم به دنبالم

یا :
خوش آمد گل وزان خوشتر نباشد *** که در دستت به جز ساغر نباشد
یا :

امسال نیز یکسره سهم شما بهار *** ما را درین زمانه چه کاریست با بهار ؟

گلهای بی شمیم به وجدم نمی کشند *** رقصی دراین میانه بماناد تا بهار

ببخشید که دارم چرت و پرت می گم اما حتما شماهم می دونین که حال و روز واقعی مردم اون چیزی که از رسانه ها پخش می شه نیست !! فقط خواستم یاد آوری کنم ...
اما بعد اگه کسی هست باید براش کارت تبریک می فرستادم ولی قصور کردم بیزحمت « اینجا »کلیک کنه .
این خزعبلات آدمیه که مجبورش کردن این روز آخری تا ساعت 19:00 اضافه کار بمونه ! اضافه کار بدون اینکه کاری داشته باشی !!!

با آرزوی سالی خوش برای  همه

 

و به نام ...
سال دارد تمام مي شود  و ما نيز . آن هم پاي آ هنگهاي كيتاروDance of sarasvati) )
... يك روز رفتيم دنبال خوشه پر گندم توي جنگل و پي درخت بلند توي گندم زار ، اگر كسي فهميد عشق دوست داشتني بود يا دوست داشتن عشق ، بگويد كه صدا به صدا نمي رسد . خوشحال ميشويم بدانيم عاقبت جسارت كفر چگونه است يا شايد هم حماقت Ido not know) )
...قبله مان به دلمان بند بود و وقتي بند از بندش باز شد آوار قبله بر سجده نشست ...بين رد انگشتهاي دستهاي سنگين مردم ، روي صورتمان دنبال بوسه خدا گشتيم و كك به تنبان اعتقادمان افتاد و متكا زديم زير بغل و شيخ وار عرب نشستيم و حب انگور و سه تا نقطه ...شايد سالي است كه دستمان گير پوست گردوست و به گردي اش  سر گيجه گرفتيم ، حال خدايان كه كم نيستند لطف بفرمايند و بفرمايند ما را چه ميشود ...
نوروزتان پيروز باد  هزاران باد ديگركه بلد نيستم مثل درختهاي كاج خيابانهاي بيرجند
رديف كنم( عجب سلسله جبال كسره اي ) البته اين " باد " به معني" بر باد رود" نيست بلكه يك جور" بادا" ي بدون " الف " از " بادا بادا "، يك جور فعل محرك جهت خروج نيروي منفي – قر -  از نواحي كمر، مثل همين رقصهاي قائم jet   ور ( جلوي )  چشمم كه ادم هوس ميكند يك تكاني به خودش بدهد كه قاعدتا تكان خوردن خوب است آن هم قبل از اينكه مجبور شوي ؟؟؟؟؟ يعني ديگران تكانت دهند مثل خا نه تكاني كه دهان خانه سرويس مي شود ؟!؟!؟!عيدي يادتان نرود ...

پیشانی ام داغ بود .داغ داغ تنم داشت گر می گرفت.انگار دور تا دورم هاله گرما بود.همه می گفتند تب دارم.شاید هم حرفها یم هذیان معلوم میشد . جرات نداشتم دست بگذارم روی پیشانی ام.می ترسیدم که دستم بسوزد.شاید ردش میماند.انگار چیزی داشت منفجرم می کرد.هر چه فکر میکردم یادم نمی امد طعم بوسه ای را روی لبهایم چشیده باشم.....
******
وقتی خدا خم میشود پیشانی ادمها را ببوسد .نمیدانم..........